Bloggers is ‘n interessante groep mense, met ‘n hele paar gemene delers. Seker die belangrikste vereiste is dat ‘n mens lief moet wees vir lees. Dit beteken dan dat die hele ou spulletjie boekeliefhebbers is, met lewendige belangstellings, wat sorg vir boeiende gesprekke.

Vanselfsprekend is hulle lief vir skryf. Daar is professionele skrywers en amateurs, deelnemers aan skryfkompetisies en -uitdagings, digters, prosaïste, joernaliste en resensente. Dan is daar ook die Goue Vroue, wat soms saam aan ‘n storie skryf en sorg vir skreeusnaakse avonture.

Hulle is ook lief vir mense – hoekom dan anders sou hulle belang stel in ander bloggers se stories? En hulle is lief vir diere, vir honde en voëltjies – maar veral vir katte. Dis seker omdat katte sulke goeie geselskap is wanneer ‘n mens stil sit, dis nou as jy lees of skryf. Katte hou ook daarvan om naby en soms sommer bo-op rekenaars te lê, want dis lekker warm.

Hulle menseliefde gee aan die bloggers ‘n besondere empatie, wat weer van hulle uitstekende gespreksgenote maak – virtueel d.m.v. die blogkommentaar en ook in lewende lywe. Gister het ‘n klompie bloggers in Pretoria bymekaargekom en ‘n hond uit ‘n bos uit gekuier. Hoe het ons gesels, gelag, geluister, raad gegee en gefilosofeer! Die tyd het heeltemal te vinnig verbygeglip. (Kyk hier as julle Woordnoot se foto’s wil sien.)

Daar bestaan so iets soos velhonger – alleenlopers is daarmee goed bekend. Gister het ek soveel innige drukkies gekry dat ek vir lank daardie hongerte sal kan besweer.