Vroegaand sit Laatlam met sy rekenaar op die skoot en werk. In die warm skemering van die kersboom se liggies bemerk ouma haar kleindogtertjie, waar sy met die armpie styf om haar pappa se nek op die stoelleuning sit. ‘n Oomblik van vertedering; ‘n opwelling van oneindige liefde…

Advertisements